Rozdział 4

Kochani witam was po tak długiej przerwie <3

Niestety mam dla was złą wiadomość. Chodzi o to, że w środę wyjeżdżam na rekolekcje i wracam dopiero 2.08. Tam na pewno nie będzie Wi-Fi, nawet jak by był to nie napisze rozdziału bo u mnie w telefonie się go pisać nie da. Wiem bo już próbowałam. 

Druga rzecz, Mags K napisała komentarz do rozdziału 3, chciałam go przeczytać więc klikam w niego, a on co? Usuwa się dziad jeden. Dlatego bardzo, ale to bardzo chciałabym cię przeprosić. Gdyż w ogóle nie zdążyłam go przeczytać :(

Kochani chciałabym również podziękować moim 3 obserwatorom. Dlatego chciałabym właśnie im dedykować ten rozdział.

A teraz mogę już przejść do rozdziału 4:

Po chwili ktoś zaczął dobijać się do moich drzwi. Tym kimś okazał się mój kochany braciszek Lou.

- Nikol co się stało? - Spytał zatroskanym głosem.
- Przed chwilą dzwonił policjant i powiedział mi jak zginęła moja mama. To co powiedział było straszne. I pomyśleć, że jakby ktoś tamtędy szedł i zauważył ją to teraz mogła by żyć. - Mówiąc to znowu zaczęłam płakać.

Louis widząc, że jestem zmęczona wziął mnie na ręce i położył na łóżku. Następnie przykrył mnie kołdrą i dał buziaka w czoło.
Zanim zasnęłam widziałam jak Tommo wychodzi z pokoju, później Morfeusz porwał mnie w swe objęcia.

Gdy się obudziłam słońce było już wysoko na niebie. Spojrzałam na zegar wiszący na ścianie i zobaczyłam godzinę 12:00.

No cóż trzeba będzie pozbierać się i pójść ugotować obiad chłopakom - pomyślałam i tak zrobiłam.

Na dole w kuchni nie było nikogo, prócz małej karteczki, która leżała na stole, a na niej było napisane :

Nikol pojechaliśmy do naszych rodziców bo musimy razem coś obgadać. Myślę, że wrócimy ok 14.
                                                                                                 Loui i reszta 1D

Oj czyli mam tylko 2h na  pójście do sklepu i przygotowanie obiadu. Tylko, że ja kompletnie nie mam pojęcia co im zrobić na obiad. Hnm... a może by tak zupa grzybowa i kluski na parze z czekoladą w środku? Tak, myślę, że to będzie to.


Pobiegłam do pokoju aby się ogarnąć, a z półki zabrałam portfel z pieniędzmi i udałam się do najbliższego sklepu wcześniej zamykając drzwi.


Wchodząc do sklepu zabrałam koszyk i udałam się do działu z owocami i warzywami. Następnie włożyłam do koszyka 3 kg pieczarek potrzebne do zupy i poszłam szukać klusek. Gdy je znalazłam udałam się na dział ze słodyczami i wzięłam parę czekolad oraz żelki. Teraz do kasy i można iść do domu.




Włączyłam radio i w rytm muzyki przygotowywałam obiad. Po godzinie do domu wrócili chłopcy.


- Yyym, ale tu pachnie. Co to takiego? - Spytał Niall.
- Zupa grzybowa i kluski na parze nadziewane czekoladą. Może być?
- Brzmi dziwnie, ale jestem tak głodny, że z chęcią to zjem - odpowiedział Niall.
- W takim razie siadajcie do stołu, a ja zaraz podam obiad.
- Może ci pomóc? - Spytał się mnie Hazza.
- Jakbyś rozłożył talerze na stole i zupę wlał do wazy to by było super - mówiąc to popatrzyłam się na niego błagalnym wzrokiem.
- Tak jest pani kapitan - mówiąc to Harry zasalutował i odszedł robić to o co go poprosiłam.


Po obiedzie, gdy talerze były umyte udaliśmy się do salonu i wspólnie stwierdziliśmy, że obejrzymy razem jakiś film. Horan oczywiście jak to on musiał iść do kuchni po jakieś żelki i inne słodycze, a my w tym czasie wybieraliśmy obejrzymy. A, że ja miałam wybrać to wybrałam króla lwa, bo dawno go nie widziałam, a ostatnio mam ochotę na oglądanie bajek Disney'a.

Na oglądaniu nie obyło się bez wojny na popcorn oraz wojny na łaskotki. Tylko oni byli przeciwko mnie samej, więc to było nie sprawiedliwe. Po jakimś czasie Harry się nade mną zlitował i stanął w mej obronie. Niestety nawet to nie pomogło bo przegraliśmy.

Mieliśmy wrócić do dalszego oglądania, gdy nagle coś mi się przypomniało.

- Lou? Mogła bym się o coś ciebie spytać?
- Ależ oczywiście, wal śmiało.
- Bo chodzi o to, że... po co wy pojechaliście wszyscy - dałam mocny nacisk na słowo WSZYSCY - do naszych rodziców?
- Musieliśmy obgadać parę spraw.
- To znaczy? - nie dawałam za wygraną.
- To znaczy tata chciał ustalić to czy robić pogrzeb twojej mamy czy nie.

Jak usłyszałam co powiedział Tommo to myślałam, że pojadę do ojca i go własnoręcznie ukatrupię. Jak? Ja się pytam jak on mógł się zastanawiać czy robić pogrzeb czy nie. Przecież to jest nie dorzeczne. Nie chce? To sama odprawię pogrzeb mamie. A ojciec niech się wypcha.

- Nikol słuchasz mnie? - byłam tak pochłonięta własnymi myślami, że zapomniałam, że w pokoju ktoś jeszcze jest.
- Przepraszam zamyśliłam się. Mówiłeś coś?
- Tak mówiłem, że ustaliliśmy, że pogrzeb odbędzie się w Katowicach za tydzień. Pasuje ci?
- Co?... Y... Tak, tak - nie mogłam uwieżyc w to, że Louis namówił tatę aby pogrzeb odbył się w Katowicach i to jeszcze za tydzień.

__________________________________

Szczerze? Rozdział wyszedł mi nijak i średnio mi się podoba. To moja ocena, ale zależy mi na waszej więc proszę o komentarze.

Mam nadzieję, że długość też może być.

chciałabym też przeprosić, że tak długo nie dodawałam, ale: 

- po 1 nie miałam czasu,

- a po 2 nie miałam pomysłu na kolejny rozdział.